ACHTERGROND EN MOTIEVEN

Onze samenleving is op alle fronten ingrijpend veranderd. Dat heeft vele mooie kanten. Het meest kenmerkende is wel de grote mate van vrijheid voor iedereen om zijn leven in te richten zoals hij dat wil. Dat biedt kansen en uitdagingen, maar zadelt ons ook op met enorme opgaven. Vrijheid is immers niet alleen maar gemakkelijk, die vraagt ook om verantwoordelijkheid. Anders leidt die al snel tot losbandigheid, zoals we maar al te veel ervaren om ons heen. Daarmee zijn de oude maatschappelijke structuren en heel wat traditionele waarden en normen verdwenen. Dat heeft ons veel zekerheden en houvast doen verliezen, ook in ons persoonlijke leven. Zo kunnen we niet meer zeker zijn van de hulp van buren of familie, als we in de problemen zitten. Evenmin vinden velen in geestelijke nood nog vanzelfsprekend steun in een gezamenlijk geloof of breed gedeelde morele normen. We worden veel meer op onszelf teruggeworpen. We moeten het zelf uitzoeken, zelf een antwoord zien te vinden op de vragen en moeilijkheden die op ons af komen, vanuit de waarden die we in onszelf meedragen. Maar welke waarden dragen wij in onszelf mee ? Zijn wij ons wel bewust van die waarden ?

Die noodzaak om ons te bezinnen op wat voor ons belangrijke waarden zijn en hoe wij daaraan gestalte kunnen geven, wordt flink in de wielen gereden door de jachtigheid van het moderne leven. De snelheid waarmee alles verandert, en de schijnbare onvermijdelijkheid om daarin mee te gaan en te presteren, maken het moeilijk om stil te staan bij die waarden: bij wat voor ons van wezenlijk belang is, wat ons bezielt en ons op een dieper niveau beweegt. Maar als juist dáár nu ons houvast ligt, is het doorbreken van de waan van de dag en het creëren van bezinningsmomenten een van onze grootste opgaven. Het is de enige mogelijkheid om te leren hoe we werkelijk vrij kunnen zijn.

Het creëren van bezinningsmomenten kan op vele manieren. Het mooiste is het als je die kunt verweven met je dagelijkse activiteiten. Je kunt regelmatig een rustpauze inlassen of één of meer vaste momenten op een dag daarvoor reserveren: even afstand nemen van al je sores, je weer de betrekkelijkheid van de dingen realiseren. Dat kan op een stille plek bij je thuis of op je werk, maar is ook heel goed te doen al wandelend of fietsend en genietend van de natuur.

Op dat soort momenten creëer je ruimte voor wat er zich op een dieper niveau in je afspeelt. Je zult gevoeliger worden voor je diepere drijfveren, maar ook voor de onrust die in je leeft. Dat zijn de angsten en weerstanden die een onvermijdelijk deel van ons gevoelsleven vormen. De confrontatie daarmee aangaan is bevrijdend, maakt je sterker en stabieler en doet je groeien in je ware kwaliteiten.

"Laat hij die zoekt, niet ophouden met zoeken totdat hij vindt en als hij vindt, zal hij verontrust worden en als hij verontrust is, zal hij zich verwonderen en hij zal over het Al heersen."
(Uitspraak van Jezus, opgetekend in het Thomas-evangelie)

Is die onrust te heftig, zit je al te diep in de problemen om op eigen kracht de confrontatie aan te gaan, dan kan geestelijke begeleiding je wellicht passende hulp bieden. Hoewel je hiermee beter niet kan wachten tot je in grote problemen zit, zal dit (helaas) wel vaak de aanleiding zijn. Het volgen van een geestelijk begeleidingstraject vraagt om het vermogen - of in ieder geval om de bereidheid - om kritisch naar jezelf te kijken. Want hoezeer je problemen ook door anderen of uiterlijke omstandigheden zijn opgeroepen, de sleutel van de oplossing ligt - gelukkig - altijd bij jezelf.